> OMLOOP VD BRAAKMAN

 

 

 

 

JUBILEUMEDITIE OMLOOP VAN DE BRAAKMAN TIJDENS OPENINGSFASE STILGELEGD NA ZWARE VALPARTIJEN EN HARTAANVAL BRABANTSE RENNER ROBBERT DE GREEF

Zaterdagmiddag 30 maart werd de klassieker Omloop van de Braakman na enkele zware en ernstige valpartijen in eerste instantie geneutraliseerd. 

 

Foto : Edwin van Immerseel            Op de in wielerkringen befaamde Timmermansweg kwam Robbert de Greef  na ongeveer 15 km. koers ten val nadat hij onwel was geworden. Na een intensieve en lange reanimatie werd de 27 jarige renner van Alecto Cycling naar het ziekenhuis vervoerd. de Greef (Geldrop) fietste in 2018 bij de profploeg Roompot – Nederlandse Loterij en behaalde recent de tweede plaats in de Ronde van Drenthe.

 

Na een gegroepeerde terugkomst van de karavaan in start en finishplaats Philippine werd de wedstrijd definitief gestaakt.

De koersdirectie vond het onverantwoord om nog te herstarten omdat er na de eerdere incidenten onvoldoende medisch personeel beschikbaar was voor eventuele calamiteiten tijdens de Omloop.           (30 maart 2019)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ZEEUWSE RENNERS NAAR DE BRAAKMAN


Ploegleider Ad Polak van Wielervereniging Theo Middelkamp had Wesley Mol in de selectie voor de Omloop van de Braakman opgenomen.

Kapellenaar Mol fietst in 2019 bij de Luxemburgse formatie Differdange Geba Continental.

Omdat de Bevelander lid is van Theo Middelkamp mocht hij in de 50ste editie van de Omloop starten voor de Zeeuwse vereniging.

 

De andere Middelkamp renners die in de Braakman werden opgesteld waren Eloy Raas, Jimmy de Bruijn, Pieter Vette, Michiel Jumelet, Roy Gijzel, Justin Boone en Ramon Vleugel.    

 

 

Bij VolkerWessels – Merckx stond Goesenaar Timo de Jong op de deelnemerslijst.        (26 maart 2019)  

 

 

 

 

 

 

23 PLOEGEN IN JUBILEUMEDITIE DE BRAAKMAN

 

 

 

 

 

 

Archief Foto : Freddy Scheele

 

 

 

 

 

 

 

6 ZEEUWSE WINNAARS DE BRAAKMAN
Op de erelijst van De Braakman staan zes Zeeuwse namen. Foto : De laatste winnaar uit Zeeland was Dennis Raadtgever die in 2004 zegevierde na een enorm wielergevecht met provinciegenoot Francois Franse.

 

Foto : Omroep Zeeland          
Winnaars Zeeland :       
2004     Dennis Raadtgever   Kapelle             (zie artikel elders op deze pagina)             
1998      Francois Franse   Kwadendamme           
1992      Francois Franse      
1991      Patrick van Passel   Sluiskil                
1978      Toine van de Bunder   IJzendijke         
1976      Toine van de Bunder           
1975      Toine van de Bunder            
1973           Gaby Minneboo   Veere      
1971         Charles de Smit Hoofdplaat.   

 

 

 

 

DENNIS RAADTGEVER (KAPELLE) VERTELT OVER ZIJN EMOTIONELE WIELERJAREN 2003 & 2004 MET VERRASSENDE WINST IN OMLOOP VAN DE BRAAKMAN.

Foto : Jacco Quist          … Ik had een vervelend jaar achter de rug. Mijn broer Raymond was op 18 mei 2003 overleden door een eenzijdig ongeval. De twijfel om door te gaan met fietsen was groot, zeker omdat we heel veel samen en vanaf jongs af aan wedstrijden hebben gereden. Ik dacht dat het te confronterend zou zijn. Juist het omgekeerde was waar. Ik putte er moed en hoop uit tijdens het fietsen.  Het relativeren werd een stuk makkelijker en zo reed ik drie weken na zijn dood mijn eerste wedstrijdje buiten mededinging mee bij de TMZ. Ik was op dat moment immers Elite. Ik reed het seizoen gewoon uit zonder noemenswaardige uitslagen. Ik had mijn vizier al snel op het voorjaar van 2004 gezet. Ik reed die winter door weer en wind. Afzien was relatief wanneer ik kapot kwam te zitten tijdens een hagelbui. Dan dacht ik aan een jaar eerder en dat ik het juist nu goed had op ten opzichte van toen. De eerste wedstrijd kwam in zicht. Ik voelde me goed en trapte in de boter, zoals ze dat wel eens zeggen. Ik was toen al een renner op leeftijd en wist tot dan toe niet mijn mogelijkheden. Ik had nog nooit heel erg serieus naar een seizoen toe geleefd het fietsen heeft altijd een zeer hoog hobbyisme gehalte gehad en plezier stond voorop.

Toch was er wat veranderd. Ik reed veel makkelijker, had goed getraind en mijn zelfvertrouwen was heel erg hoog, wat eigenlijk nergens op gebaseerd was. Het criterium van Woensdrecht stond voor de deur. De meeste kennen hem wel de Rijzende Weg op en af en dat 105 km lang. Ik kwam in de kopgroep te zitten en had mezelf tot diep in de finale geen zeer hoeven doen dat kwam goed uit. Ik reed lek en sloot aan in de eerste groep dat was 6 ronde voor het einde. Op dringend verzoek van de jury moest ik naar de tweede groep. Ik heb gewacht, sterker nog, in mijn remmen geknepen. Vol die ronde op kop van de tweede groep gereden gewacht tot de jury wagen en het gat van 15 sec in 1 ronde dicht gereden alleen. De ronde erna door de adrenaline gelijk gedemarreerd en ik won die wedstrijd met ruime voorsprong. Dat gaf wel een hoop moed voor de komende weken.

De Braakman : veel kasseien, verzekerd van valpartijen en vaak regen en wind. Bij de start in 2004 gelijk achter een valpartij. Vervolgens in de laatste groep op de kant en uitzichtloos ver zag ik het eerste peloton rijden. Streep erdoor, dacht ik. Kasseien op en ik schoof een krop op de strook erna zelfs twee. Kwam in het peloton en zat daar goed voor mijn gevoel. De finale naderde en ik voelde me sterk maar onzeker. Hoe lang ga ik deze goede benen houden? Het peloton brak en ik zat in de eerste groep met een man of twintig. 6 man van Willebrord Wil Vooruit erbij even later 16 man over 5 man van WWV, wat een sterk blok was dat. Kans om te winnen was minimaal, schatte ik in. Tom de Meijer demarreerde een kleine 20 km voor de streep. Die had de week ervoor op een nog indrukwekkender manier als ik had gedaan een wedstrijd gewonnen. Het werd stil gelegd door WWV.

 

Foto : Omroep Zeeland         Op de kasseien waagde ik een demarrage. Hij was immers maar 20 sec weggereden. Na de kasseien kwam er een stuk van 3 km schuin wind mee. Ik ging er voor zitten en ik dacht voordat de laatste ronde in gaat aan het eind van dit recht stuk moet het dicht zijn. Francois Franse in mijn wiel (WWV) die gaat niet op kop komen. Ik reed 52 km/h en kwam echt dichterbij. Ik wilde hem op de 11 zetten voor het eerst die dag…. sloeg over moest dus op de 12 blijven rijden. Ik kwam Philippine binnen en zat op 5 sec ik dacht afgelopen, wind tegen is hij veel sterker en dan had ik nog een ploegmaat van hem in mijn wiel ook. Ik zat me op te vreten dat hij niet overnam en tot mijn verbazing reed ik het gat nog dicht voordat we het dorp weer uit waren. Vlak voordat we aansloten, naja ik aansloot met iemand in mijn wiel zo voelde dat, voelde ik dat ik even een moment van paniek en onrust moest veroorzaken omdat ik tijd nodig had om te herstellen.  Op het moment dat ik wilde aansluiten demarreerde Francois, dat gat dichten dacht ik en sneed hem af. Francois protesteerde en ik had een officiële waarschuwing op zak en twee man van WWV die braaf voor me reden en aan het luisteren waren wat de jury zei. “Ik weet dat je nu in de mangel zit en snap wat je deed, je krijgt een waarschuwing” en dat was terecht. Maar mijn plan was gelukt heel dit verhaal heeft nog geen halve minuut geduurd, ik was hersteld.

Mijn adrenaline zat tot achter mijn oren en de volgende demarrage was al een feit. Ik fietste het gat in 1x dicht en zag dat de tegenstand dat niet deed. Zo ging dat 6, 7, 8 keer,  ze waren elkaars nek er af aan het rijden. Iedere keer moest de tweede renner van WWV het gat dicht rijden op mij en de andere renner van WWV. We reden de kasseien op, nog 3 km. Ik dacht dit ga ik niet redden op de 12 in de sprint. Tom demarreerde en ik voelde voor het eerst dat mijn benen echt minder werden. Ik had het gat dicht gereden en ben er toen vol overheen gereden met nog 1 km te gaan. We waren nog met twee Tom was eraf….wat nu? Ik zat op kop had geen 11 en dat maakte me onzeker. Ik ging de sprint aan op 250 a 300 meter, Francois in mijn wiel, op 125 m hoorde ik hem schakelen naar de 11, ik dacht nu is het voorbij. Hij kwam tot aan mijn achterwiel en viel stil…huh ik won!!!  …

IK REED DIE DAG VOOR TWEE,  DENNIS EN RAYMOND RAADTGEVER.                  (maart 2019)

 

 

 

 

 

 

Archief Foto : Freddy Scheele

 

 

 

 

 

 

 

ERELIJST DE BRAAKMAN VANAF 1970

 

 

 

 

 

 

 

 

FOTO : FACEBOOK.            WIELERHISTORIE  DE BRAAKMAN 1982 :  BERT WEKEMA WINT DE SPRINT VÓÓR DE ZEEUW PETER HOONDERT  EN NICO VERHOEVEN.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MOOIE 49STE EDITIE VAN DE BRAAKMAN IN 2018  :  BEKIJK DE VIDEO ONDERSTAAND.

2018: Zonnige stenen in de Omloop van de Braakman

 

 

 

 

 

 

SOLOWINST RICK VAN BREDA IN 49STE OMLOOP VAN DE BRAAKMAN 2018

TIMO DE JONG (DESTIL – PARKHOTEL VALKENBURG) IN TOP 30

 

Verslag : Topcompetitie.nl  –  Foto : Organisatie          Met een korte solo wist Rick van Breda de Omloop van de Braakman op zijn naam te schrijven. De 28-jarige renner uit het MonkeyTown CT demarreerde in de laatste kilometer uit een kopgroep van zes. Zijn ploeggenoot Peter Schulting werd tweede, Rick Ottema (Alecto Cycling Team) derde.

 

Foto : Edwin van Immerseel        Timo de Jong (Destil – Parkhotel Valkenburg / rechts op foto) kon weer verrassend goed meekomen in het tempogeweld van de toppers. De Goesenaar eindigde na een zware wedstrijd over kasseien, dijken en polderwegen op een nette 26ste plaats. De jury klasseerde maar 42 renners die de topklassieker uitreden. Lars Oreel en de renners van ZRTC Theo Middelkamp behaalden geen klassering.

 

 

Foto : Organisatie       De 49e Omloop van de Braakman bracht de renners naar het Zeeuws-Vlaamse land. Vanuit start-/finishplaats Philippine moesten de renners 183,4 wedstrijdkilometers afleggen. Onderweg kregen ze 24 kasseienstroken te verwerken.  De officiële start was nog niet gegeven of het peloton slingerde als een langgerekt lint door het Zeeuwse landschap. De wind en de kasseien geselden de renners en al snel was er een kopgroep van 44 renners die nog kans maakten op de overwinning. In die groep waren zowel Alecto Cycling Team en Delta Cycling Rotterdam met de complete ploeg vertegenwoordigd.  Naar elke kasseienpassage toe maakte de groep tempo, op de stenen scheurde de groep uit elkaar, maar na elke strook liep de groep weer samen. Dit scenario herhaalde zich strook na strook. Een scenario dat steeds enkele renners de kop kostte, maar het duurde tot een aanval van een kwartet – Jasper Hamelink (Metec-TKH), Rick Ottema (Alecto Cycling Team), Rick van Breda (MonkeyTown CT), Arjen Hofman (Sensa-Kanjers voor Kanjers) – dat de koers weer in gang schoot.

 

Een zestal renners maakte zich lost van de rest. Twan Brusselman (Destil-Parkhotel Valkenburg), René Hooghiemster en Rick Ottema (Alecto Cycling Team), Justin Timmermans (Delta Cycling Rotterdam), Rick Ottema (MonkeyTown CT) en Hartthijs de Vries (NWV Groningen) wist een halve minuut bij elkaar te fietsen. Maar de veerkracht in de achtervolgende groep was nog groot. Tot dat een nieuw zestal, met daarbij klassementsleider Maarten van Trijp (Destil-Parkhotel CT), Adriaan Janssen (Delta Cycling Rotterdam), Peter Schulting (MonkeyTown CT), Dion Beukeboom en Jaap Kooijman (Vlasman Cycling) en Piotr Havik (BEAT Cycling Club) de aansluiting kwamen maken. Daarna was de weerstand van de overgebleven renners gebroken en liep de voorsprong snel op.

 

In de laatste ronde sprong Kooijman uit het dozijn koplopers weg. Hij kreeg even later Ottema en Van Breda met zich mee. Een ander drietal -Schulting, Havik en De Vries- wist de oversteek nog te maken. Maar de achtervolgers bleven steeds binnen schootsafstand. Met een late uitval in de laatste kilometer wist Van Breda naar de winst te rijden. Ploeggenoot Schulting sprintte naar de plek twee, terwijl Ottema het podium mocht volmaken.   ,,Dat deed wel even pijn’’, pufte Van Breda na de streep. ,,Ik ben zelden zo diep gegaan, maar ik was wel gebrand op een goede uitslag. Mijn trainer zei al dat ik deze koers zou kunnen winnen als ik mijn kop maar eens zou gebruiken. Ik rijd al een aantal jaren hard, maar die overwinning bleef uit. Ík was ook vandaag weer erg gretig, maar nu wist ik het af te maken.’’

 

Foto : Organisatie          Met zijn zege in de tweede Topcompetitiewedstrijd nam Van Breda ook de oranje leiderstrui over. De witte jongerentrui kwam om de schouders van De Vries, die tevens de trui voor beste clubrenner omgehangen kreeg. De bergtrui bleef om de schouders van Stan Wijkel (VolkerWessels-Merckx). Van Breda’s ploeg MonkeyTown CT blijft ook aan de leiding in het ploegenklassement.     (7 april 2018)

 

 

 

 

 

ZRTC THEO MIDDELKAMP, LARS OREEL EN TIMO DE JONG IN 49 STE OMLOOP VAN DE BRAAKMAN 2018
In de 49ste editie van de Omloop van de Braakman op zaterdag 7 april kwam ZRTC Theo Middelkamp aan de start in Philippine. De clubformatie van ploegleider Ad Polak wilde zich manifesteren in de thuiswedstrijd door Zeeuws Vlaanderen. De renners mikten in deze topklassieker op enkele korte klasseringen in finishplaats Philippine maar deze doelstelling mislukte. De semi profs en geroutineerde coureurs maakten de dienst uit en de meeste clubrenners konden zich niet handhaven in de afvalrace waarin de stevige wind een zwaar obstakel vormde.
Selectie Middelkamp : Eloy Raas, Roy Guequierre, Sven Gommers, Roy Gijzel, Jimmy de Bruijn, Dylan de Kok en Bobby Balk.

 

Op de inschrijflijst stond verder o.m. Destil – Parkhotel Valkenburg met de Goese renners Timo de Jong en Lars Oreel  (foto).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

OMLOOP VAN DE BRAAKMAN 2017 : WINST ADRIAAN JANSSEN (SEG RACING)
THIJS DE LANGE BESTE MIDDELKAMPER OP 62 STE PLAATS

 

Foto’s : Facebook          De 48ste editie van de topklassieker Omloop van de Braakman kende een enerverende finale met zeven koplopers en een solist als winnaar. De zegebloemen werden uitgereikt aan de 21 jarige Adriaan Janssen (Diepenveen) van SEG Racing Academy die in de laatste fase was weggereden uit de vluchtgroep.
De eerste aanvallers in de Braakman waren Jeff Vermeulen (Destil-Piels) en Yannick Detant(Monkey Toen Cycling Team) die vrij snel tot de orde werden geroepen door het peloton. Vervolgens nog een tweede aanval van Detant met deze keer Melvin van Zijl als metgezel. Rond halfkoers bestond de spits uit een tamelijk groot peloton. Hieruit gingen tien man in de aanval. Luuc Bugter en Daan Meijers van Delta Cycling Rotterdam, Jasper de Laat en Tijmen Eijsing (Metec TKH), Joey van Rhee van Destil Piels, Koos Jeroen Kers van Baby Dump Cycling Team, Adriaan Janssen van SEG Racing Academy, Sven van Luijk van het Monkey Town Cycling Team, Sjors Dekker van West Frisia en Martin Kelderman van de Volharding.
De achtervolgers bleven lang hangen op 30 seconden en het verschil werd niet kleiner. Vooraan konden Kers en Kelderman het tempo niet volgen en Meijers moest afhaken na een valpartij. Zeven renners handhaafden zich vooraan en gingen richting aankomst in mosseldorp Philippine. Adriaan Janssen voelde zich nog sterk genoeg voor een korte solo en pakte de hoofdprijs in de Omloop van de Braakman met 25 kasseienstroken.
Op het podium was Janssen in gezelschap van Tijmen Eising (Metec) en Luuc Bugter van Delta Cycling Rotterdam.    4. Sjors Dekker (West Frisia)      5. Sven van Luijk   (West Frisia).

 

Zeeuwen :      62. Thijs de Lange        67. Roy Gijzel         70. Michel Stroosnijder         71. Eloy Raas.     De jury klasseerde 96 renners in de Braakman. 
De eerste plaats in het kasseienklassement van de Braakman was voor Joey van Rhee (Destil Piels).  Ploegenklassement na de Braakman :     1. Destil – Piels   90         20. ZRTC Theo Middelkamp   8 punten.